|
يا لطيف والعصر ان الانسان لفي خسر هميشه به اين سوره نگاه ديگري داشتيم. به اينكه خداوند كريم در آن آيات عزيز به زمان قسم ميخورد و در آيهي بعدي يادآور ميگردد كه انسان هميشه در حال خسران و زيان است. از اولين روزيكه بناي اين فعاليت گستردهي فرهنگي هنري و ديني ريخته شد با خودم گفتم: بد نيست آدم يك جاهايي با خودش روبرو بشود و بداند ضررهايش كجاست. خسارتهايي كه انسان به خودش وارد ميكند چيست؟ و... .
آدمي از عالم ذر تاكنون شب را روز نموده و بالعكس. در اين ميانهي ميدان نيز گهگداري به خودش ميپردازد و چند گامي نيز به حضرت دوست نزديكتر ميشود. مهرواره انگار يك مهر آشنايي را در دل تمامي عوامل انداخته كه همه و همه بدون استراحت و به صورت شبانهروزي فعال هستند. اسم مبارك كلام ا... مجيد كه به ميان ميآيد، انرژي و بركت سرريز ميكند. غرفهها نمايشگاهها و نشستهايي كه همه با هم منشور معنايي خاصي را القاء ميكنند. حديث روايت عشق حضور است با آينهاي به قامت انسان. هرجا كه ميروي، يك نفر زير گوشهايت زمزمه ميكند لفي خسر تمام اين مهرواره به نظر من يك ايستگاه معرفت بزرگ است كه براي دوباره ديدن، تازه شدن و نفسكشيدن بدون احساس گناه است. ماه مهر و ماه رمضان ماه ضيافت الهي است. خداوند در اين ماه گرامي آدمي را به برگريزان گناهان دعوت ميكند. همهي مردم هنگام نماز و دعا به ويژه در اين ماه ـ يك سري دل گفتهها دارند كه در سكوتي پرمعنا با خداي خود نجوا ميكنند. اين فضا يك تنفس است در حوالي عشق و معرفت. يك ترمز است براي انسانهايي كه سرعت زندگيشان چند برابر شده است. يك آينه است براي آنهايي كه خيلي وقته خودشان را درست و حسابي نديدهاند. باشد تا با ياري يكديگر و در پناه حريم حرمت قرآن عاقبت به خير باشيم. الهي چنان كن سرانجام كار تو خشنود باشي و ما رستگار. انشا الله. نویسنده:حسین ضمیری
+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم مهر 1385ساعت 10:54  توسط احمد
|
|
|